Beskid Śląski

Do atrakcji turystycznych Beskidu Śląskiego należą przede wszystkim jego walory krajobrazowe oraz interesująca fauna i flora. Wsie Istebna, Koniaków, Jaworzynka i Brenna, to ciekawy i dobrze zachowany region folklorystyczny. Ujrzeć tu można strój górali śląskich, usłyszeć starą gwarę ludową, muzykę, pieśni i tańce oraz poznać miejscowe zwyczaje i obrzędy.
Długie grzbiety Beskidu Śląskiego urozmaicają malownicze polany i hale szczytowe, z których roztaczają się rozległe panoramy. Do najbardziej widokowych należy pasmo graniczne ciągnące się od Czantorii do Stożka oraz pasmo Równicy, Błatniej i grzbiet Stare Panoramy z Czantorii i Cieślara obejmują cały Beskid Śląski oraz góry poza jego granicami, podobnie zresztą jak panoramy z Błatniej, Skrzycznego, i Malinowskiej Skały lub Równicy.
Widoki z Ochodzitej, Tynioka, Skrzycznego i Malinowskiej Skały obejmują ponadto najładniejsze partie Beskidu Wysokiego z Babią Górą jako centralnym punktem orientacji terenowej. Przy dobrej widoczności podziwiać stąd można szczyty Tatr, oddalone od Malinowskiej Skały o około 100 km w linii prostej. Na obszarze Beskidu Śląskiego rośnie wiele gatunków roślin chronionych. Znajduje się tu kilka rezerwatów przyrodniczych i krajobrazowych oraz wiele pomników przyrody. Spośród ważniejszych wymienić należy: rezerwat "Barania Góra", rezerwat cisowy "Zadni Gaj" w Cisownicy, "Góra Tuł" w Lesznej, "Kopce w Marklowicach", "Skały Grzybowe" w dolinie Białej Wisełki pod szczytem Kiczory oraz skały na Kobyłej i w rejonie Malinows
Klimat Beskidu Śląskiego odznacza się dużą zmiennością pogody. Wynika to z faktu, że Beskid Śląski rozciąga się na granicy między wilgotnym klimatem morskim Europy zachodniej, a suchym Europy wschodniej. Wiatry, wiejące przeważnie z kierunku północno - Najpiękniejsza pogoda ustala się jesienią, szczególnie we wrześniu i październiku.
Stolicą Beskidu Śląskiego jest miasto Bielsko-Biała. Miejscowość ta jest dogodną bazą wypadową nie tylko w Beskid Śląski, ale też w Beskidzie Małym i Beskidzi Żywieckim. Dobrze utrzymane drogi, dogodne połączenia autobusowe i kolejowe pozwalają w krótkim czasie dotrzeć z Bielska - Białej w samo serce Beskidu Śląskiego.
Grzbiet Zachodni zbudowany jest z piaskowca godulskiego. Twardy gruboziarnisty o kolorze niebiesko-zielonkawym znalazł zastosowanie jako materiał rzeźbiarski. Wiele figur rzeźb i płyt z tego piaskowca można znaleźć w Cieszynie, Dzięgielowie czy w Lesznej. Dzięki właściwościom skały w samych górach spotkać można wiele form skalnych a w potokach górskich liczne progi i wodospady. Oprócz piaskowca godulskiego można także spotkać piaskowiec istebniański o kolorze brunatnym (okolice Kiczory i Kyrkawicy) zawierającym żyłki rudy żelaznej. Góra Tuł w okolicach Goleszowa zbudowana jest z wapienia.
Pasmo tworzące ramię wschodnie zwane jest inaczej Pasmem Baraniej Góry. Jest ono znacznie wyższe od pasma zachodniego. Najwyższymi i najbardziej znanymi szczytami są: Skrzyczne (1257), Barania Góra (1220), Malinowska Skała (1152), Klimczok (1117), Szyndzielnia (1026). Pasmo to zbudowane jest głównie z piaskowca godulskiego, ale występuje tutaj również piaskowiec istebniański szczególnie w okolicach Baraniej Góry i Malinowskiej Skały. Bardziej miękki podatny na erozję i spękania, tworzy malownicze skałki, szczeliny i jaskinie. Pasmo Baraniej Góry charakteryzuje się bardzo dużym rozczłonkowaniem bocznych grzbietów. (Skrzyczne, Błatnia, Równica). Pasmo Baraniej Góry opada stosunkowo łagodnymi zboczami w kierunku zachodnim natomiast dosyć stromymi w kierunku Kotliny Żywieckiej.
Teren Beskidu Śląskiego jest bardzo dobrze zalesiony (40% powierzchni). Głównym drzewem lasów jest świerk. Występują obszary naturalnego lasu świerkowo-jodłowo-bukowego na terenie źródlisk Białej i Czarnej Wisełki u stóp Baraniej Góry. Obszar ten był mało odwiedzany przez turystów. Już za czasów Fryderyka Habsburga księcia cieszyńskiego, który był właścicielem tych terenów zabroniono tam wejścia z uwagi na lęgowiska głuszców. W 1953 roku utworzono tutaj rezerwat leśny Barania Góra. W lasach niedaleko Istebnej rosną świerki o doskonałych właściwościach rezonansowych. Drzewa te wykorzystuje się do produkcji skrzypiec i gitar (pudła rezonansowe),a nasiona selekcjonuje się i wysadza w innych regionach Polski.
Główną rzeką odwadniającą Beskid Śląski jest Wisła, połączona z Białej i Czarnej Wisełki. Źródła tych potoków znajdują się na Zboczach Baraniej Góry na wysokości 1100 m.n.p.m. Nazwa Biała Wisełka pochodzi od koloru rzeki, która płynąc po licznych progach tworzy białe spienione bystrza. Inaczej Czarna Wisełka. Płynie przez gęsty zacieniony drzewostan stąd też wygląda jak czarna. U zbiegu Czarnej i Białej Wisełki powstało niewielkie jezioro zaporowe (Wisła Czarne). Z innych większych rzek odwadniających Beskid Śląski to Olza, Brenna i Żylica.